Γραπτός ή προφορικός λόγος;

Σε μία σύγχρονη κοινωνία είναι αυτονόητο ότι και οι 2 μορφές λόγου είναι απαραίτητες σε έναν μέσο κοινωνό. Ας δούμε τα χαρακτηριστικά καθεμίας από αυτές τις μορφές
Ο γραπτός λόγος χαρακτηρίζεται από περισσότερη επισημότητα καθώς και απρόσωπο στυλ. Αυτό εξασφαλίζει στον γράφοντα μια άνεση που δεν υπάρχει συνήθως στον προφορικό λόγο. Αποφεύγονται έτσι ακατάληπτες φράσεις,"κοκοράκια", κακή σύνταξη των προτάσεων (ίσως και η λεξιπενία). Τέτοιο πρόβλημα δεν θα έχει βεβαίως κάποιος που είτε έχει εξασκηθεί δεόντως στον προφορικό λόγο (π.χ με μαθήματα ρητορείας) είτε λόγω φυσικής ευφράδειας , είτε λόγω διαρκώς αναπτυσσόμενης ευφράδειας χάρη σε συναναστροφή με άτομα που ανήκουν στην προηγούμενη κατηγορία. Π.χ ο γράφων (που δεν τα έχει καλά με τον προφορικό λόγο) ,αισθάνεται μια μεγαλύτερη άνεση με το στυλό στο χέρι ή πίσω από το πληκτρολόγιο και γι αυτό άλλωστε, αποφάσισε να μοιραστεί τις σκέψεις του μαζί σας!
Ο προφορικός λόγος είναι κατά κανόνα (στην καθημερινή ζωή) πιο ανεπίσημος και είναι πιο εύκολο να επηρέασει άμεσα τον δέκτη. Γι αυτό άλλωστε οι πολιτικοί προσέχουν και με το παραπάνω τις δημόσιες ομιλίες τους προσλαμβάνοντας επικοινωνιολόγους καθώς και άλλα άτομα που μπορούν να βοηθήσουν σε αυτό. Προσωπική άποψη του γράφοντος είναι πως ο προφορικός λόγος είναι πιο δύσκολος. Χρειάζεται να είναι κάποιος ετοιμόλογος,σαφής και ξεκάθαρος τη στιγμή ακριβώς που χρειάζεται , χρησιμοποιώντας τις λέξεις,φράσεις ή σχήματα που χρειάζονται.
Και στις 2 μορφές λόγων ωστόσο βασικό είναι οι πομποί να μπορούν να γίνουν αντιληπτοί από το δέκτη. Διαφορετικά τα όσα γράφουν/λένε πάνε χαμένα.
Πάντως,ανεξάρτητα από τις τυχόν ιδιομορφίες των 2 μορφών έκφρασης λόγου , σίγουρα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της επικοινωνίας μας και γι αυτό θα ήταν τεράστιο λάθος να ταχθεί κάποιος υπέρ της εξάλειψης ενός εξ αυτών.
Σπύρος Κ.